Agile Surfing

Poniżej zbiór faktów i wniosków na temat „organizacji wolontariuszy”.

Koordynacją wolontariuszy zajmowałem się razem z drugim „Gregiem”. Myślę, że nasz duet w miarę dobrze się sprawdził, mi w każdym razie współpracowało się z Gregiem dobrze

Ciekawostka: W czasie organizacji ALE2011 była to normalna sytuacja (kilka osób odpowiedzialnych za jeden obszar, bez formalnego lidera). ALE2011 wprowadziło koncepcję „sof” (nawiązując do „Conference Chair”).

Podczas konferencji do zadań wolontariuszy należało: rejestracja uczestników, odpowiadanie na pytania w punkcie informacyjnym, pilnowanie czasu prezentacji, zbieranie feedbacku po prezentacji, pomoc w opiece na dziećmi, robienie zdjęć oraz reagowanie na nie przewidziane wydarzenia (np. wyczerpanie się baterii w mikrofonie).

Rekrutacja

Wolontariuszy próbowaliśmy rekrutować za pomocą Twittera, strony eventu, facebooka (bezpośrednie kontakty) i innych sieci społecznościowych. Wysłałem też e-maile do kilku uczelni w Berlinie oraz do Wrocławia. W sumie udało nam się z rekrutować 8 osób, z czego jedna się rozchorowała a druga „nie dawała znaku życia po rejestracji”.

W zespole wolontariuszy były 3 osoby z Berlina (Lina z Kolumbii, Budi i Melisa z Indonezji), 2 osoby z Brna (Petr i Michal) oraz Adam z Krakowa.

• Wszyscy zarejestrowani wolontariusze dowiedzieli się o możliwości bycia wolontariuszem bezpośrednio od kogoś, kogo znali.
• Z 8 zarejestrowanych wolontariuszy, 2 nie dotarło na event. By „bez problemu” poradzić sobie z zadaniami, jakie stały przed wolontariuszami potrzeba by około 14 osób.
• Deadline „rejestracji” wprowadzał zamieszanie. Wolontariusze nie byli pewni czy można się jeszcze rejestrować.
• Ekipa wolontariuszy była świetna
• Plakaty na uczelni! By dotrzeć do studentów, warto by było powiesić plakaty na uczelni. Niestety nie wszyscy śledzą Twittera i wchodzą na stronę konferencji

Daj znać innym